Dit zijn de drie werken die de preselectie-jury goed genoeg vond om door te laten gaan naar de tweede ronde, daar -niet onverwacht trouwens- gestrand.

Door de zenuwen ben ik jammer genoeg de namen van deze mensen vergeten. Jammer, want zij waren geïnteresseerd in wat ik te vertellen had en hun commentaar was unaniem positief. (“…alle drie werken geselecteerd, dat hebben we nog niet veel moeten doen vandaag!”)

Het idee achter mijn werk, in’t kort:

Aboriginal dot-art schilderijen zijn eigenlijk een vorm van schrift. Het schilderij vertelt iets.

Onze cultuur kent een ander soort schrift. Ik combineer beiden in mijn werk.

Zonder dot-art schilderijen na te (trachten) doen gebruik ik gekleurde punten en concentrische cirkels.

Daarnaast schrijf ik ook zinnen op mijn werk, maar zodanig -ondersteboven, woorden zonder spatie aan elkaar, vertikaal, stukken zin verspreid over het hele schilderij,…- dat de leesbaarheid bemoeilijkt wordt en de tekst opgaat in het schilderij.

De gekleurde letters voegen, zoals de punten, kleur en textuur toe aan het werk.

Ik hou het beknopt, er kan nog uitleg gegeven worden over het hoe en het waarom van het afgebeelde, maar dat zou binnen deze context wellicht wat ‘overkill’ zijn.

Nog één ding: ik ben autodidact.

Mvg,

Sven Op de Beeck

sven@mudpuppy.be

ps:

Chronologische volgorde van de werken: Mymindislikeanorchard, Howcaniexplainpersonalpain: eind 2007. Letthemsleepthosewhodonotknowtheirfinaldayshere: 2008.

De titel van het werk is wat op het werk geschreven staat.

De foto’s zijn wel wat bleekjes uitgevallen.